“குருவை நாடிச் சரணடைய வேண்டும்” என்ற – அகமாற்றம் தேவை – 12

உங்களுக்கெல்லாம் ஒரு விஷயம் தெரியுமா?

எமது குருவை நாடி வந்து, அவரிடம் எங்களை நாங்கள் ஒப்படைத்து விட்ட பிறகு கனடா யோக வேதாந்த நிறுவன மாணவர்களாகிய, ஆன்மீக சாதகர்களாகிய எங்கள் அனைவருக்குமே மனதில் ஓர் அமைதி, செயல்களில் ஒரு நிதானம், வாழ்க்கையில் ஏற்படுகின்ற எந்தவொரு நிகழ்ச்சியாலும் பாதிப்பு அடையாத தன்மை, பேச்சில் படபடப்பு குறைந்து அமைதியாகவும் இனிமையாகவும் பேசுகின்ற தன்மை, பிறரிடம் உண்மையாகவே அன்பு செலுத்துதல் போன்ற எத்தனையோ நற்குணங்கள் தினந்தோறும் தினந்தோறும் வளர்ந்துகொண்டே இருக்கின்றன. இதைப் படிக்கின்ற வாசகர்கள் எங்களில் யாரை வேண்டுமானாலும் இது பற்றிக் கேட்டுப்பார்க்கலாம். ஏன்? எத்தனையோ பேர் எங்களின் இந்த மாற்றத்தை உணர்ந்து அது பற்றித் தங்கள் வியப்பை எங்களுக்குத் தெரிவித்திருக்கின்றனர். பாராட்டியிருக்கின்றனர். நானும் அப்படி மாறவேண்டுமே! என்று ஆசைப்பட்டிருக்கின்றனர். இந்த மாற்றம் உனக்கு எப்படி ஏற்பட்டது? என்று வினா எழுப்பியிருக்கின்றனர். ஆனால் இதே அமைதியையும், தன் உணர்வையும் பெறுவதற்கான முயற்சியை உங்களில் எத்தனைபேர் மேற்கொள்ள முன்வந்திருக்கிறீர்கள்? ஆன்மீகம் என்றால் என்ன? என்பதை அறிய எத்தனைபேர் ஆசைப்பட்டிருக்கிறீர்கள்? நம் கண் முன்னே வாழ்கின்ற மனிதர்களில் நுhற்றுக்குத் தொண்ணுhறு பேர் மிக மிக இயந்திரத்தனமாகத், தான் என்ன செய்கிறோம், என்ன பேசுகிறோம், என்ன சிந்திக்கிறோம் போன்ற உணர்வேயின்றி எப்படியோ வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.

எங்கள் குரு அடிக்கடி எங்களை ஒரு கேள்வி கேட்பார். நீங்கள் வாழ்ந்திருக்கிறீர்களா? என்பதே அந்தக் கேள்வி. அந்தக் கேள்வி எங்களுக்கெல்லாம் புதுமையாக இருக்கும். குழப்பத்தைத் தரும். என்ன பதில் சொல்வது என்று தெரியாமல் நாங்கள் திருதிருவென்று விழிப்போம்;. அதைப் பார்த்தவுடன் அவருக்குச் சிரிப்பு வரும்;. ஏனெனில் வெறுமனே சாப்பிடுவதையும், பேசுவதையும், வேலை செய்வதையும், துhங்குவதையும் தான் வாழ்க்கை என நாம் நினைத்து செய்து கொண்டிருக்கிறோம். ஓரு டீயைக் கூட நீங்கள் முழுமையாகக் குடித்ததில்லை! என்பதே எங்கள் குருவின் வாதம். ஆமாம்! என்பதுதான் இதற்குப் பதில் என்பது உங்களுக்குத் தெரியுமா? கப், கப்பாக எத்தனையோ நுhறு தடவைகள் நாம் டீ குடித்திருக்கிறோமே! ஆனால் ஒரு கப் கூட முழமையாக நீங்கள் ஒரு டீயைக் குடித்ததில்லை என்றால் அதற்கு ஆமாம் என்பது தான் பதில் என்று இவர் சொல்கிறாரே! என்று உங்களுக்குத் திகைப்பாக இருக்கும்.

12நீங்களே சற்று யோசித்துப் பாருங்கள். ஓரு கப் டீயை எடுத்து வாயில் வைப்பதுதான் தெரிகிறது. அடுத்த நிமிடம் மனம் ஏதேதோ எண்ணங்களில் உலா போகத் துவங்கி விடுகின்றது. ஓரு எண்ணம் என்றல்ல: ஓராயிரம் எண்ணங்கள்! எதையோ யோசித்து, எதை முடிக்கவோ திட்டமிட்டு, எதை நினைத்தோ வருத்தப்பட்டு அல்லது மகிழ்ந்து, அந்த நினைவில் மூழ்கிவிட்ட நிவையில் டீ என்ற அந்தத் திரவம் வாய் வழியே வயிற்றுக்குள் ஒரு நிமிடத்திற்கும் குறைவான நேரத்தில் போய்ச் சேர்ந்துவிடுகிறது. சிலபேர் “நான் காலையில் டீ குடித்தேனா?” என்று கேட்பது கூட நமக்குத் தெரியும். அப்படி நமக்கு அந்த டீயைக் குடித்தது கூட மறந்துவிடும்.

ஓரு ஜென் துறவி இருந்தார். அவர் ஒரு சின்ன கப்பில் இருந்த டீயைத் தன் இரு கைகளிலும் பக்குவமாக ஏந்திக்கொண்டு, ஏ! இறைiவா! இப்படி ஒரு அருமையான டீயை நான் சுவைப்பதற்குத் தந்தாயே! உனக்கு எப்படி நன்றி சொல்வேன்! எப்படிப்பட்ட ஓர் இனிய அனுபவம்! என்று ஆடி ஆடி, சொட்டு சொட்டாக அந்த டீயை ரசித்து ருசித்து அப்படியே அந்த டீயை அனுபவிக்கும் ஆனந்தத்தில் மூழ்கிவிடுவார். இதைத்தான், இப்படி அனுபவிக்கின்ற சுகத்தைத் தான் நாம் பெற்றிருக்கிறோமோ என்று யோசித்துப் பாருங்கள். அப்போதுதான் நான் சொல்ல வருவது என்ன என்பது புரியும்.

கடுமையான கோடையில் ஒரு குளிர்ந்த தென்றல் நம்மை இதமாக வருடிச் செல்லுகின்ற சுகம் மட்டும் இந்த இனிமையயைத் தரக்கூடாது. காலில் முள் குத்திச் சுரீரென்று வலிக்கின்ற சமயத்திலும், எதிர்பாராத நேரத்தில் முழங்கையில் பலமாக இடித்துக்கொள்ள நேர்ந்தாலும் அந்த வலி கூட இந்த இனிய அனுபவமாக ஒருவருக்குத் தெரிய வேண்டும். அதாவது வாழ்வின் ஒவ்வொரு நிகழ்வையும் ஒவ்வொரு கணத்தையும் அனுபவிக்கத் தெரிந்திருக்க வேண்டும். தண்ணீரை மொண்டு உடலில் ஊற்றி அதன் குளிர்ச்சி அப்;படியே உடல் முழுவதும்; பரவுகின்ற சுகத்தை அந்த கணத்தில் அனுபவிக்காமல், அந்த நேரத்தில், இன்று மாலை செல்லவிருக்கும்;; விருந்திற்கு என்ன உடையை அணிந்துகொள்ளலாம், என்று சிந்தித்துக் கொண்டிருந்தால் அந்தக் குளியலின் சுகத்தை அனுபவிக்க முடியுமா?

இப்படி நம் வாழ்க்கையில் அன்றாடம் நிகழ்ந்துகொண்டிருக்கும் ஒவ்வொன்றைப் பற்றியும் நாம் அனுபவிக்கத் தெரிந்து கொண்டால் அந்த கணத்தில் தோய்ந்து போய் விட நாம் கற்றுக்கொண்டால், அதனை ரசிக்கத் தெரிந்துகொண்டால் அது தான் வாழ்தல் என்பது. அந்தக் கணத்தில் அதில் முழமையாக ஒன்றியிருப்பது ஓருவர் கடுஞ்சொற்களால் நம்மை அர்ச்சித்தபோதும் அதையும் ரசிக்கக் கற்க வேண்டும். நம் கண் முன் நமக்கு மிக விருப்பமான ஒருவர் இறக்க நேரிடும்போது கூட கத்தி அழுது ஆர்ப்பாட்டம் செய்வதை விட, அப்போது நம் உள்ளத்தில் பீறிடும் உணர்ச்சியை அப்படியே நாம் நமக்குள் உற்றுப் பார்த்து அதை, அந்த துன்பத்தை அனுபவிக்க வேண்டும். இப்படி நம்மை நாமே கொஞ்சம் கொஞ்சமாக உள்ளே சென்று அனுபவிக்கத் துவங்கிவிட்டால், வெளி உலகப் பிடிப்பும், அது சம்பந்தமான தொடர் சிந்தனைகளும் தாமாகவே சிறிது சிறிதாக நம்மை விட்டு விலக ஆரம்பித்துவிடும். அந்த நேரத்திற்குரிய செயலில் மட்டும் அப்படியே ஈடுபடுவதால், செய்கின்ற செயலைச் செம்மையாகச் செய்ய முடியும். அப்படிச் செய்யும்போது அச்செயலும் முழமையானதாக அமைந்து பிறரது பாராட்டையும்; பெற்றுத் தரும். விருப்பு வெறுப்பு போன்ற உணர்வுகளிலிருந்து விடுபட்டு அதன் மூலம் பகை உணர்ச்சி இல்லாமல் நீங்கும். பகை உணர்வு போய்விட்டால் பிறகென்ன? மீதி இருப்பது அன்பு மட்டுமே. ஆஅ;த அன்பை மேலும் மேலும் பெருக்கிக்கொள்ள வேண்டியதுதான்.

இதைத்தான், இந்தத் தன்னோடு தான் இருக்கும் பழக்கத்தைத் தான்,எங்கள் குரு எமக்குத் தமது உபதேசத்தினால், கண்டிப்பான வழி காட்டுதலினால் கற்றுத் தந்தார். சிறு பயிரைப் பார்த்துப் பார்த்துத்; தோட்டக்காரன் வளர்ப்பதைப்போலப் பக்குவமாக எங்களைப் செப்பனிட்டு சீர் செய்தார்.

மந்திரவாதி, சூ மந்திரக்காளி! என்றதும், கண்முன் அற்புதங்கள் நிகழ்வதுபோல ஒருவரிடத்தில் அக மாற்றம் உடனே நடந்துவிடக்கூடியதல்ல. மெது மெதுவாக ஒரு மொட்டு, மலராக இதழ் வளர்வதுபோல எந்தக் கணத்தில் என்பது தெரியாமல் நிகழக்கூடிய ஒரு நீண்ட நெடிய நிகழ்வு இது. பிரம்மம் தொலைவில் இருக்கிறது: அது மிக மிக அருகிலும் இருக்கிறது. அது நானாகவே என்னுள் இருக்கிறது! என்று ஈசாவாஸ்ய உபநிஷத்தில் சொல்லப்பட்டிருப்பதைப் போல, குருவின் அயரா முயற்சியின் காரணமாக ஒருவனுக்கு அறியாமை விலகி, அறிவு ஒளி விடும் பொழுது இந்த இனிய அனுபவம் தானாகவே தன்னுள் நிகழும். வேகு தொலைவில் இருப்பதாகத் தெரிந்த அமைதி நமக்குள்ளேயே இருப்பது தெரியும். இது குருவின் கடும் உழைப்பினால் மட்டுமே, அவரை அனுகினால் மட்டுமே ஏற்படக்கூடுமே யன்றி, நமக்குள் தானாக நிகழக்கூடிய ஒன்றல்ல. இதைத்தான் ஆன்மீகம் என்று சொல்லிக் கொண்டிருக்கின்றோம். ஆன்மீகம் என்பது ஒன்றுமே இல்லை. அதற்காகத் தனியாக கடும் பயிற்சியும் எதுவும் தேவையில்லை. சற்குருவைத் தேடிச் சரணடைந்து விட்டால் போதும். மற்றவற்றை அவர் பார்த்துக்கொண்டு விடுவார். ஏனெனில் அவரின் தியாகமே அதுதான். “மேலான சிஷ்யர்களைப் பிரம்மம் எனக்கு இடையறாது வாங்கிக்கொண்டே இருக்கட்டும்!”; என்பது தான் ஒரு குருவின் தினசரிப் பிரார்த்தனையாக இருக்கின்றது. தனது சீடனின் கர்மப்பதிவுகளை அழித்து ஞானவேள்வியில் போடுகின்ற சமித்துகளாக அவனது அறியாமையைக் கொண்டு தனது உபதேசமென்னும் நெய்யை அந்த ஞானத் தீயில் ஊற்றுவதன் மூலம் சீடனின் அறிவை ஒளி வீசச் செய்யும் அரும்பணியைத்தான் ஒரு குரு தன் முழு நேரப் பணியாகச் செய்துகொண்டிருக்கிறார். சீடனின் பரிணாம வளர்ச்சிக்காக அவர் தன் வாழ்க்கையே சமர்ப்பிக்கின்றார். தமது தியான நிலையில் அவனை அவர் துhய்மைப் படுத்துகின்றார். இப்படிப்பட்ட குருவிடம் எங்களை நாங்கள் பரிபூரணமாகக் கையளித்தோம். சரணடைந்தோம். இப்போது அமைதியாக வருவதை ஏற்று, வாழ்க்கையைப் புரிந்துகொண்டு வாழ்கின்றோம். இப்போது புரிந்ததா, நீங்கள் செய்ய வேண்டியது என்னவென்று. இனியும் புரியாததுபோல் புற உலகை இன்பங்களை நிலையானது என எண்ணித் தொடர்ந்து ஓடிக்கொண்டிருந்தால் எவ்விதப் பயனுமில்லை. சொல்லத் தெரிந்த பிறகாவது இந்த அக மாற்றத்தை உங்களில் ஏற்படுத்த நீங்கள் முற்பட்டால், அதற்கு எங்கள் ; கனடா யோக வேதாந்த நிறுவனம் ; உங்களுக்கு உதவக் காத்திருக்கிறது. அங்கும் இங்கும் ஆன்மீகத்தைத் தேடி அலைந்து திரியாமல் சற்குருவின் துணையை நாடி அவரது உபதேச உரைகளை இடைவிடாமல் கேளுங்கள். கேட்டவற்றைப் பற்றி நன்றாகச் சிந்தியுங்கள். அப்படிச் சிந்தித்து ஏற்றுக்கொண்ட சரியான கருத்துக்களை உங்கள் மனதில் பதிய வையுங்கள். அப்படிப் பதிய வைத்த உண்மைகளை மற்றவர்களோடு; இதமாகக் பகிர்ந்து கொண்டு அவர்களுக்கும் அந்தப் பாதையைக் காட்டுங்கள்;! “குருவை நாடிச் சென்று பயன் பெற வேண்டும்!”என்ற அகமாற்றம் உங்களுக்குள் ஏற்படட்டும்.

 

 

Advertisements

எது வந்தாலும் ஏற்றுக்கொள்வேன்! என்னும் – அகமாற்றம் தேவை – 11

ஆன்மீகப் பயிற்சி பெறுவதற்கு முன், குருவின் உபதேசத்தால் இந்தப் பிறவியின் உண்மைத் தன்மையை அறிந்து தெளிவதற்கு முன், விஜயாவும் ஒரு சாதாரணப் பெண்ணாக, வாழ்க்கைப் போராட்டங்களுக்கு இடையே சிக்கிக்கொண்டு, அவற்றை எதிர்கொள்ளத் தெரியாமல் திக்கித் திணறி, அவஸ்தைப்படுகின்ற நிலையில்தான் வாழ்ந்து கொண்டிருருந்தாள். எப்படி நடந்துகொள்வது என்று பரியாத சூழ்நிலைகளில், எனக்கு ஏன் இப்படியெல்லாம் வருகிறது? என்று மனம் கலங்குகின்ற சந்தர்ப்பங்களில், சற்றும் எதிர்பார்க்காத விதத்தில் சம்பவங்கள் நிகழ்ந்து ஆட்டிப்படைக்கின்ற நேரங்களில், அறியாமையில் செயல்பட்டுக்கொண்டிருந்த அவள், தன்னையும் அறியாத ஒரு விதத்தில் தன் உள்ளத்திடம்தான் தஞ்சம் புகுவாள். அவள் உள்ளம் அந்த நேரங்களில் தனக்குள் இப்படிப் பிரார்த்தனை செய்யும்.

“இறைவா! என்னால் மாற்ற முடிந்தவற்றை மாற்றக்கூடிய வலிமையை எனக்குக் கொடு. என்னால் மாற்ற இயலாதவற்றை அப்படியே ஏற்கின்ற மனப்பக்குவத்தை எனக்குத் தா,” என்று இடையறாது செய்த இநதப் பிரார்த்தனைதான் அவளது கர்மாவை கழிக்க உதவியது என்பதை விட, அவள் நிலை குலையாமல் பொறுமையாகவும், அமைதியாகவும், செயல்பட இந்தப் பிரார்தனை உதவியது என்றே கூறலாம். உண்மையான பிரார்த்தனையின் பலன் அளவிட முடியாதது. இதைத் தான் ‘மலை போல் வரும் சோதனை யாவும் பனி போல் நீங்கிவிடும்’ என்று பாடி வைத்திருக்கின்றனர். நல்லவங்க ரொம்ப கஷ்டபப்டுவாங்க, ஆனா ஆண்டவன் ஒரு நாளும் அவர்களை கைவிட மாட்டான்! என்று புகழ் பெற்ற ஒரு நடிகர் வாயால் சாதாரண மக்களுக்கு இந்த உண்மை சொல்லப்பட்டது. இப்படியெல்லாம் சொல்லி ஒருவரை நல்வழிப்படுத்துவது எதற்காக என்றால், ஒரு மனிதன் பரிணாம வளர்ச்சியில் முன்னேறி தன்னைப் பற்றிய உண்மைகளை அறிகின்ற மனப்பக்குவம் பெறுகின்ற வரை, அவனுக்கு வாழ்க்கையின் ரகசியங்கள் விளங்காது. மறை பொருளாய் அமைகின்ற வாழ்க்கை அவனுக்குள் ஏமாற்றத்தையும், ஏக்கத்தையும், அவமானங்களையும், தோல்விகளையும் தருகின்ற ஒன்;றாகத்தான் காட்சியளிக்கும்.

ஒரு கணம் யோசித்துப் பாருங்கள்! நம் ஒவ்வொருவருடைய வாழ்க்கையிலும் தான் எத்தனை எத்தனை வேதனைகள்! எதிர்பார்ப்புக்கள்! விருப்பு, வெறுப்புகள்! இன்ப துன்பங்கள்! உறவுகளால் ஏற்படுகின்ற மனபாதிப்புகள்! இவை ஏற்படுத்திய மன உளைச்சல்களும், தவறான சிந்தனைகளும் தான் எவ்வளவு? இப்படி பல உணர்ச்சிகளால் அலை பாய்கின்ற மனம், அகங்காரத்துடன் சேர்ந்துகொண்டு பிழையாகச் சிந்திக்க முற்படும்போது ஒருவனை பிழையாகச் செயல்படத் துாண்டுகிறது. அகங்காரம், அதிகாரத்துடன் செயல் பட வைக்கும். மாறாக இறைவனிடம் தஞ்சம் புகுகின்ற மனம், நல்ல குணங்களுடன் செயல்பட வைக்கும். அத்தன்மையால் மனம் சஞ்சலப்பட்டாலும், கண்கள் கண்ணீர் வடித்தாலும் எனக்கு ஏன் இந்த நிலை? என்று வருந்தினாலும் இப்படிப்பட்டவர்கள் பிழையாக நடந்து கொள்ள மாட்டார்கள்.

இப்பொழுது அவரவர் வாழ்க்கையை அவரவரும் தங்கள் மனக்கண்முன் கொண்டு வாருங்கள். உதாரணத்திற்குப் பிள்ளைகளால் கைவிடப்பட்ட பெற்றோர், இது தான் உறவுகளின் தன்மை என்பதைப் புரிந்துகொண்டு நிலமையை ஏற்றுக்கொள்ளாதவரை அவர்களுக்கு மன உளைச்சலும், உடல் நோயும் தீராது. கணவன், மனைவியரிடையே ஏற்படும் பிணக்குகள், அதிக ஆசைகளும் , நீயா நானா என்ற போட்டி மனப்பான்மையும், ஒருவரையொருவர் புரிந்துகொள்ளாத நிலையும், முக்கியமாக அகங்காரமும் தான்; இவற்றிற்குக் காரணம். இவர் அல்லது இவள் எனது கர்மாவினால் ஏற்பட்ட உறவு. இது இப்படித்தான் இருக்கும்; குறையோ நிறையோ இந்தப் பிறவியில் இனி இதனுடன் தான் என் வாழ்க்கை என்ற எண்ணத்தை வலுவாக மனதில் ஏற்படுத்திக்கொண்டு, எப்படி இருந்தாலும் சரி என்று அந்த உறவை ஏற்றுக்கொண்டு, அதன் தன்மைக்கேற்பவோ அல்லது சரி, பிழையை அஞ்சாமல் எடுத்துச் சொல்லி, அன்பை கைவிட்டுவிடாமல் வாழவோ முற்பட்டால், அங்குப் பிரச்னைகள் ஏற்பட்டாலும், அவற்றை எப்படியும் சமாளிக்க முடியும். காரணம் அங்கு, ஏற்கின்ற மனப்பக்குவம் இருப்பதுதான். மாறாக வறட்டு கௌரவம், அதிக ஆசை, எதிர்பார்ப்பு, போலித்தனம், வெளிவேஷம், பொய்யான மதிப்பு, தான் என்னும் அகம்பாவம், புரிந்துகொள்ளாத தன்மை போன்ற குணங்களுடன் நடந்துகொள்ள முற்படுபவர்களுக்கு உண்மை நிலை என்னவென்பதே புரியாது. உன் ஒரு கன்னத்தில் அடித்தால், மறு கன்னத்தில் ஓங்கித் திருப்பி அடி! என்ற விதத்தில் தான் நடந்துகொள்ளச் செய்யும். எதிர்த்துச் செயல்படும் மனதில் கோபமும், கொந்திப்பும் ஏற்படும். வார்த்தைகள் கடுமையாக வெளிப்படும். செயல்கள் ஆக்ரோஷத்துடன், மற்றவரைப் புண்படுத்தும் விதத்தில் இருக்கும். விளைவு பகையும, பிரிவும் தான்.

இப்போது புரிகிறதா? எதிர்த்து நிற்கின்றபொழுது நிம்மதியின்மை! நிலைகுலைவு! சம நிலை இழத்தல். பகையும், விரோதமும்! ஏற்றுக்கொண்டு செயல்படும்போது, அமைதி, நிதானம், பொறுமை, அன்பின் வளர்ச்சி! ஓருவரையொருவர் புரிந்துகொள்ளும் நிலை! ஓன்றை நாம் உடனடியாக ஏற்கின்றபொழுது, அந்த இடத்தில் ஓர் இசைவுத் தன்மை ஏற்படுகின்றது. ஓன்றை நாம் எதிர்கின்றபொழுது அங்கு உடனே உணர்ச்சிக் கொந்தளிப்பு உருவாகின்றது.

வருகின்ற எல்லாவற்றையும் ஏற்க முடியுமா? அது முடியாது. கர்மாவும, ஆசைகளும் இடையில் நின்று நம்மை இயக்கும். அவற்றிற்கு நாம் உட்படும்போது நமது செயல்கள் தாறுமாறாக போய்விடும். எனவேதான் நான் முன்பக்கத்தில் கூறிய மன உளைச்சல்களும், நிம்மதியின்மையும் நமது வாழ்க்கையை நரகமாக்கிக் காட்டுகின்றன. அடேயப்பா! அந்த சமயங்களில் இந்த மனம் படுத்தும் படும் பாடு இருக்கின்றதே! எல்லாமே தலைகீழாக மாறிக் காட்சியளிக்கும். உண்மைத் தன்மையும், தன்மீது உள்ள பிழையும் அப்போது எங்கேயோ ஓடி ஒளிந்துவிடும். ஆனால் பிறகு தன் மனமே தன்னை குறை கூறும். அதன் பின் ஏது நிம்மதி? இதற்கெல்லாம் காரணம், அறியாமை தான்.

Oh! Father! they don’t know. What they are doing! என இயேசுநாதர் கூறியதாக எங்கள் குரு எங்களிடம் அடிக்கடி இந்தச் சொற்றொடரைச் சொல்வார். ஞானம் பெறுவதற்கு முன், குருவைச் சேர்ந்து அவரிடம் ஞான உபதேசம் பெற்று, அறியாமை இருள் அகலும் வரை, வாழ்க்கையின் சூட்சமங்கள் ஒருவருக்குப் புரிவதில்லை. வாழ்க்கை என்றால் என்ன? உலகம் என்றால் என்ன? இந்த வாழ்க்கை எனக்கு ஏன் தரப்பட்டிருக்கிறது? எனக்கு மட்டும் இப்படிப்பட்ட உறவுகளும் குடும்பமும், மனைவி, பிள்ளைகளும் அமையக் காரணம் என்ன? என் பிறப்பின் உண்மையான நோக்கம் என்ன? போன்ற கணக்கிடமுடியாத கேள்விகளுக்குச் சரியான பதில்களை ஒருவர் உண்மையான ஒரு குருவைச் சந்தித்து, ஞான உபதேசம் பெற்ற பிறகுதான் அறிந்துகொள்ள முடியும். அதுவரை கர்மா தான நம்மை மனம், புத்தி வாயிலாக இயக்கிக்கொண்டிருக்கும். கர்மா என்றால் என்ன? என்பதே தெரியாத நிலையில் படும்பாடுகளைத் தாங்க இயலாமல், கோவில், குளம், ஜோசியம், பரிகாரம் என்று சொல்பவர்கள் சொல்கின்ற எல்லாவற்றையும் செய்து பார்க்கின்ற நிலை ஏற்படும். இவை அத்தனையும் செய்த பின்பாவது மன அமைதி ஏற்பட்டு பிரச்னைகள் தீர்ந்துவிடுமா என்றால் இருக்கின்ற பிரச்னைகள் இருந்துகொண்டே தான் இருக்கும், எதுவும் தீராது.

இந்த நேரத்தில் பூர்வ புண்ணிய பலனால், அல்லது நல்லவர் சேர்க்கையால், அல்லது செய்வதறியாத உள்ளம், இறைவன் என்ற சக்தியிடம் என்னைக் காப்பாற்று என்று பரிபூரணமாகச் சரண் புகுவதால் தான்; நிதானமாகச் செயல்பட்டுச் சிக்கலை விடுவிக்க முடியும். உள்ளத்தின் தேடலும், தவிப்பும் அதிகரிக்க, அதிகரிக்க இறைவனின் கருணை அங்கு வெளிப்படும். ஏனெனில் தன்னால் படைக்கபட்டது தன்னிடமே வந்து சேர வேண்டும் என்பது தான் பரம் பொருளின் விருப்பம். ஆசை வயப்பட்ட மனம் அனுபவிக்கும் வரை பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் அவன், துன்பப்படும்போதும் அகங்காரத்துடன் அவன் செயல்பட்டால் உதவுவதில்லை. மகா பாரதத்தில் பாஞ்சாலி செய்ததைப்போல், பூரண சரணாகதி அடைந்து அவனது கருணையை வேண்டினால் மட்டுமே உதவுவான்.

அப்பொழுதும் மந்திரத்தால் மாயம் நிகழ்வதில்லை. கர்ம வினைப்படி நடப்பவை நடந்துகொண்டுதான் இருக்கும். ஆனால் தன்னை சரணடைந்தவரை அவன் ஒரு குருவிடம் கொண்டு சேர்ப்பான். யாரை சந்தித்தால் மனதில் ஒரு தெளிவு ஏற்படுமோ, யாரைச் சந்தித்தால் மனதின் கொந்தளிப்பு அடங்குமோ, யாரை சந்தித்தபின் பிறகு கர்மபாதிப்பு மனதை தாக்காமல் செயலிழக்குமோ, யாரை சந்தித்தால் ஒருவனது அறியாமை நீங்கி ஞானம் பெறுகின்ற நிலை ஏற்படுமோ, அவர் தான் அவனது குரு.

அப்படிப்பட்ட பிரம்மத் தொடர்பு கொண்ட, குரு பரம்பரையில் சேர்ந்து ஞானம் பெற்ற, சமுதாய மேம்பாட்டிற்காக மட்டுமே தம் வாழ்வை அர்ப்பணித்த அந்த பரம ஞானியே, ஒருவனது கர்ம பந்தத்தை அறுத்தெறிந்து, அவனை ஞானத்தின் மூலம் அமைதியும் ஆனந்தமும் பெறச் செய்ய முடியும். அநேக ஜன்மங்களில் ஏற்பட்ட கர்ம பந்தங்களால் ஏற்பட்ட துன்பங்களும், தோல்விகளும் தான் இன்றைய வாழ்க்கை. இவை எல்லாமே நான் நானாகத் தேடிக் கொண்டவையே. இந்த உண்மையை ஏற்றுக்கொள்வதற்கு ஞானம் பெற வேண்டும். ஞானம் பெற்றால்தான் உண்மையான உண்மை என்ன என்பது புரியும். அதன் பிறகுதான் பொய்யானவை எல்லாம் ஒருவனை விட்டு விலகும்.

அதன் பிறகு என்ன? அறியாமை என்னும் இருள், குருவின் ஞான வேள்வியால் அறவே நீங்கிவிட, அங்கு ஞானச் சூரியன் சுடர் விட்டுப் பிரகாசிக்கும். ஓளி தோன்றிய உடனேயே இருள் அகன்று விடும் என்பது நீங்கள் அறிந்ததுதானே! பிறகு எல்லாமே ஒளி மயம் தான். அமைதியும், நிறைவும், ஆனந்தமும் என்ற எனது இயல்பான நிலையை நான் அடைந்துவிட்ட பிறகு, வாழ்க்கை சுலபமாகிவிடும். இந்த நிலையை அடைவதற்கு முதற்படி, எது வந்தாலும் அதனை, எனது கர்மாவின் விளைவு இது: இதை நான் அருட்பிரசாதமாக ஏற்றுக்கொண்டு சரியான விதத்தில் செயல்படுவேன்! அஞ்சமாட்டேன்! எதிர்கொள்வேன்! என்ற திட சித்தத்துடன் ஏற்றுக்கொண்டு தொடர்ந்து செயல்படும் அகமாற்றம் தான்.

 

பெண்ணின் பெருமை அறிந்து நடக்கும் – அகமாற்றம் தேவை – 10

இறைத்தன்மையாகிய அன்பு என்னும் தெய்வீகச்சக்தியின் வெளிப்பாடுதான்; மனிதப் படைபிடம் அமைந்துள்ள நற்பண்புகளும். தீய பண்புகளும். ஆம் தீய பண்புகளும் அனிபின் எதிர்மறை வெளிப்பாடுகளே! ஆவரவரின் கர்மாவிற்கேற்ப இப்பண்புகளின் கலவை பல்வேறு விதத்தில் அமைக்கப்பட்டு ஆண், பெண் பிறவிகளாக இப்பூமியில் பிறந்தாலும், அடிப்படையாக ஆணக்கு அறிவு கற்றுக் கூடுதலாகவும் பெண்ணிற்கு அன்பு சற்றுக் கூடுதலாகவும் அளிக்கப்பட்டிருப்பதாகத்தான் கூறப்பட்டிருக்கின்றது. இறைவனின் அற்புத படைப்பு பெண். யாரோ ஒரு அறிஞர் சொன்னார், “தான் எல்லா இடத்திலும் நிறைந்திருப்பதை உணர்த்துவதற்காகவே இறைவன் பெண்ணைப்படைத்தான்” என்று. உண்மையும் அது தான். பெண்ணின் இணல்பே அன்பு தான். எனவே தான் அன்புப் பெருக்குடன் அரவணைத்துச் செல்லும் ஆணைப் பெண்ணான உணர்ந்து தாயுமானவன் என்று கூறுகின்றனர். பெண்மைக்குரிய பண்பு, அன்பைப் பொழிதல் என்பது இதிலிருந்து புலப்படுகின்றது இல்லையா?

Dancer Woman Jellery Girl Indian Bollywoodஇப்படிப்பட்ட பெண் இன்று எப்படி இருக்கின்றாள்? தன் பெருமை உணர்ந்து, எல்லோராலும் போற்றப்படுகின்ற தன்மையில் இருக்கின்றாளா? தன் நிலை உணர்ந்து, தன் குடும்ப சூழ்நிலை புரிந்து, அதற்கேற்ப நடந்து கொண்டு, தன்னையும் தன் குடும்பத்தையும் உயர்த்துகின்ற பண்பு அரளில் மலர்ந்திருக்கின்றதா? அல்லது அவள் பெண்மையற்றவளாகப் பிறருக்குத் துள்பத்தையும் தொல்லைகளையும் தரக்கூடியவளாக நடந்து கெபள்கிறாளா? இவை ஒவ்வொரு பெண்ணும் தனக்குள் கேட்டுக்கொள்ள வேண்டிய கேள்விகள்.

பொதுவாக ஓர் ஆணிற்கு எல்லா விதத்திலும் துணையாக இருந்து உதவுகவளாகடீவ பெண் படைக்கபட்டிருக்கிறாள். இந்த உண்மையைப் புரிந்துகொண்டவர்கள் பெண்மையைப் போற்றி அவளை மதிப்பாக நடத்தி அதன் மூலம் தாங்கள் உயர்வு பெறுகிறார்கள். ஒருவரது எல்லா உயர்வுகளையும் சீர்குலைத்துச் சிதைப்பது அறியாமையும், ஆணவமும் தான். நான் என்னும் அகங்காரம் எங்கு அதிகமாகத் தழலயெடுக்கின்றதோ அங்கு அன்பு அடிபட்டுப் போய்விடுகின்றது. எனவே தான் இன்று ஒவ்வொரு குடும்பத்திலும் இருக்கின்ற ஆண் அல்லது பெண் பலவித அவதிகளுக்கு உள்ளாகின்றனர்.

இன்றைய சமூகச் சூழ்நிலையில் ஆணை விடப் பெண்ணிற்குத்தான் சகல உரிமைகளும் அதிகமாக அளிக்கப்பட்டிருக்கின்றன. அரசாங்கமும் பெண்களுக்கு எத்தனையோ சலுகைகளை வாரி வழங்கியிருக்கின்றது. அதிலும் கனேடிய அரசு பெண்களுக்கும், முதியவர்களுக்கும் வழங்கி வஐம் சலுகைகளும், மதிப்பும் பாராட்டுதலுக்குரியது. (இப்போதய அரசு மனளிர்கான சில சலுகைகளை ரத்து செய்திருப்பதும் இங்கு குறிப்பிடத்தக்கது) இந்த நிலையில் ஒரு பெண் தன் பெருமை உணர்ந்து நடந்துகொள்ள வேண்டும்.

சின்ன வயதில் பெற்றோருக்கு; திருமணம் ஆனபின்; கணவனுக்கு, கடைசி காலத்தில் பிள்ளைகளுக்கு அடங்கித்தான் இன்று ஒரு பெண் வாழ வேண்டியிருக்கிறது என்ற செய்திகளெல்லாம் பழைய கதைகளாகப் போய்விட்டன. இன்று யாரும் யாருக்கும் அடங்கி நடக்கத் தேவையில்லை என்ற நிலை உருவாகிவிட்டது. . இன்றைய பெண் அன்பால் வாழும் தன் தன்மையை மறந்து, ஆசைகளால் வாழும் நிலமைக்குப் போய்விட்டாள். அதனால் அவதிப்படும் ஆண்கள் ஏராளம். பெண்கள் தாங்கள் கொடுமைப்படுத்தப்படுவதாக புலம்பிய காலம் போய், இன்று ஆண்கள் வெளியில் எதையும் சொல்ல முடியாமல் புழுங்குகின்ற காலம் வந்துவிட்டது. இன்றைய பெண்கள் அழகிற்கும், ஆடம்பரங்களுக்கும், தற்பெருமைக்கும், போட்டி பொறாமைக்கும் நிலைக்களனாகப் போய்விட்டனர். அவர்களின் இந்தப் போக்கால் குடும்ப அமைதி பெருமளவிற்கு நிலைகுலைந்து கொண்டிருக்கிறது. பெண் சுதந்திரம் என்ற பெயரில் ஏதேதோ கொடுமைகளும், விரும்பத்தக்காத மாற்றங்களும் ஏற்பட்டுக்கொண்டிருக்கின்றன. இந்நிலை இனி வளரக்கூடாது.

பெண் என்பவள் தன்னைத் தானே யார் என்று புரிந்துகொள்ள வேண்டும். தீய குணங்களை அறவே அழித்து. நற்குணங்களால் முழவதுமாக நிரம்பி, தெளிந்த ஞானத்தால் தன் குடும்பத்தைக்கொண்டு செல்பவளாக ஒரு பெண் திகழ வேண்டும். தன் வீட்டுப் பெண்களால ஆண்கள் பெருமை கொண்டு வாழும் விதத்தில் ஒரு பெண் நடந்துகொள்ள வேண்டும் இயல்பாகவே தியாக மகப்பான்மையும், இரக்க சுபாவமும், நுண்ணறிவுத் திறனும்.மனோ வலிமையும் கொண்டிருக்கும்; பெண், கோபம், பொறாமை, சந்தேகம், அடக்கமின்மை, அதிக ஆசை போன்ற துர்க்குணங்கள் இல்லாதவளாகத் தன்னை ஆக்கிக்கொள்ள வேண்டும். இப்படி பொறுமை காத்துப் பொறுப்புடன் தொடர்ந்து செயல்பட்டுகொண்டிருக்கும் பெண்ணைத் தறிகெட்த் தான்தோன்றித்தனமாய் நடந்து கொண்டு வேதனைப்படுத்தும் ஆண்களும் நிறைய இருக்கின்றார்கள். அப்படிப்பட்ட ஆண் என்றேனும் ஒரு நாள்ஈ எதாவது ஒரு சூழ்நிலையில் தன் தவறை உணர்வான். அன்று அவன் அகங்காரத்தைவிட்டு விலகி, அவளது பெருமையை உணர்ந்து அன்பால் இணைவான்.

ஒரு பெண் அடங்கிப்போவதையோ, அனுசரித்து விட்டுக்கொடுத்துப் போவதாலோ, தியாக உணர்வுடன் செயல்படுவதாலோ, பொறுமை காப்பதாலோ எவ்விதத் தீமையும் ஏற்படுவதில்லை. மாறாக இவையெல்லாம்அவளது குடும்பத்தை அமைதி வழியில் கொண்டு செல்ல உதவும். ஒருவருக்கொருவர் அன்பை இழந்து கத்தி கூச்சலிட்டு சண்டை போடுவதும், அதைக் கண்டு குழந்தைகள் மிரண்டு போய்த் தடுமாறுவதும் ஒரு நல்ல குடும்பத்திற்கு அழகல்ல. பிரச்னை என்பது இருவருக்கும் தான். இதைப் புரிந்துகொண்டு, வந்துவிட்ட பிரச்னையை எப்படித் தீர்ப்பது? என்ன செய்யலாம்? என்று தான் யோசித்து நடக்க வேண்டுமே தவிர, நீயா,நானா? என்று நின்றால் பிறகு அந்தக் குடும்பத்தின் நிலை என்ன?

ஆன்மீகத் தளத்தில் நன்று பார்க்கின்றபொழுது எனது ஆசைகளின் பட்டியல்தான் இன்றைய இந்த வாழ்க்கை என்பது புரியும். இதில் வருபரவ எல்லாம் எனது கர்மாவால் எனக்கு வருகின்றன. இதை எதிர்த்துதநின்று ஆடவதால் நான் என் கர்மாவை அதிகப் படுத்துகின்றேன். ஏனென்றால் இந்த வாழ்க்கை, இதில் வரும் சம்பவங்கள் எல்லாமே நீர்க்குமிழி போலத்தான். உயிர் போனவுடன் உடல் கீழே சாய்ந்துவிடும். பிறகு ஊருமில்லை,உறவுமில்லை. இந்த உண்மையைப் புரிந்துகொண்டுவிட்டால் ஆணுக்கோ, பெண்ணுக்கோ அகங்காரம் போய்விடும். பிறகு அங்கு மிஞ்சியிருப்பது அன்பு மட்டுமே. ஆந்த அன்பை மூலதனமாக்கி, உறவுகளை அணுகிச் செயல்படுகின்றபொழுது ஆணென்றாலும் பெண்ணென்றாலும் வரியாகச் செயல்பட முடியும். யார் மீதும் பகை தோன்றாது. வருபவற்றை ஏற்கின்ற பக்குவமும் ஏற்படும். இந்த நிலையை ஒரு பெண் உணர்ந்துவிட்டால், அவள் பெருமைக்குரிய பெண். அவளைப் புரிந்துகொண்டு அதே அன்பு வழியில் நடக்கின்ற ஆண், பெண்மையை மதித்துப் போற்றுகின்ற ஆண். இப்படிப்புட்டவர்களின் குடும்பம் அமைதியும் ஆனந்தமும் நிறைந்த குடும்பம். இங்கு கர்மாவால்;;; பிரச்னைகள் வரும். ஆனால் அவை இக்குடும்ப ஒற்றுமையின் காரணமாக வலுவிழந்துத் தாமாகவே வந்த விதத்தில் தீர்ந்துபோகும். இவ்வாறு உயர்ந்த விதத்தில், அமைதி தன்மையில் தனது வாழ்க்கையைக் கொண்டு செல்ல, ஒவ்வொரு பெண்ணும் முயற்சி செய்கின்றபொழுது அத்தகைய பெண்களால் சமுதாயம் மேன்மையுறும். சமூகச் சூழ்நிலை சாந்தியடையும்.

எனவே பெண்ணின் பெருமைகளைப் பெண்கள் முதலில் புரிந்துகொள்ளுங்கள். பெண்ணிற்குப் பெண்ணே எதிரி! ஏன்று வாழாமல் புறம்பேசித் திரியாமல், பெண்கள் உலகின் கண்கள்! என்று போற்றும் விதத்தில், உயர்ந்த தரத்தில் வாழ மற்படுகின்ற அகமாற்றம் பெண்களுக்குத் தேவை. இத்தகைய பெண்களைக் கொடுமைப்படுத்தாமல் அவளது எளிமையால், தான் வலிமை பெற்றுச் சகல விதத்திலும் அவளை அனுசரித்துச் செல்கின்ற அகமாற்றம் ஆண்களுக்குத் தேவை.