Welcome

Featured

வணக்கம்.

வாழ்க்கையின் பரபரப்பு எல்லோரையுமே துரத்திக் கொண்டிருக்கிறது. நின்று நிதானிக்க, ஒன்றைப் பற்றி சிந்தித்துப் பார்க்க, யாருக்குமே நேரமில்லை என்றாலும் சிலவற்றை நாம் ஐம் புலன்களால் அனுபவிக்கின்றபோது, அடடா! இதை எல்லோருமே ரசிக்கலாமே! என்று ஓர் ஆவல் உள் தூண்டலின் விளைவே. யான் பெற்ற இந்த இன்பத்தை உங்கள் எல்லோருடனும் பகிர்ந்து கொள்ள வழக்கம் போல் உள் உணர்வு தூண்ட, இந்த முயற்சியை மேற்கொண்டிருக்கிறேன். படியுங்கள்! அனுபவியுங்கள்! சிந்தியுங்கள்! உங்களிலும் இன்பம் பெருகட்டும்!

என்றும் நட்புடன்,

விஜயா!

The posts in the Home page are based on the order of newer post. Please check the menu on the top of the screen for various topics.
The calendar on the right shows “dates highlighted” to indicate articles posted on those dates.
The recent posts on the right shows the most recent posts.
I have included pdf version of each article in the tab for the relevant topics for you to print .

Comments are always welcome.


If you dont see tamil content in the PDF files, Install bamini font.
click here to download the Font (bapc.ttf) 
Open Control Panel. 
Open Fonts Folder. 
Install New Font (by copying and paste the bamini.ttf into this folder)
Advertisements

ஆத்ம சக்தி ஓங்க வேண்டும் – 20

“உள்ளதை உள்ளபடி உண்மையாய் உரைத்திட்ட
உத்தமராம் சத்குருவிற்கு உளமார்ந்த நமஸ்காரம்”

“தம்முள்ளே தாம் உணர்ந்த பிரம்மம் தன்னை
எம்முள்ளே யாம் உணர ஒளியூட்டிய அன்புருவே!
எம் குருவே! உமக்கு நன்றி!”

வாழ்க்கையின் பொருள் புரியாமல், வாழ்க்கையின் உண்மையான நோக்கம் தன்னை அறிதலே என்பதும் விளங்காமல் கர்மாவின் பிடியில் சிக்கி வாழும் ஒரு ஜீவனை அந்தப் பரம்பொருள் தன் கருணையால் மேம்படுத்த விழைகின்றது. அதற்காக அந்த ஜீவனை ஒரு குருவிடம் கொண்டு சேர்க்கிறது. அந்த குரு ஞான உபதேசத்தின் வாயிலாகத் தன்னை அறிதல் என்னும் ஆத்ம வித்தையைத் தன் மாணவனுக்குக் கற்பிக்கிறார். பிரம்மத் தொடர்புகொண்ட உண்மையான குருவின் வழிகாட்டுதலால் அவர்மீது பூரண நம்பிக்கையும் சிரத்தையும் கொண்ட சீடன், பயனடைகின்றான். நான் யார்? என்ற தத்துவத்தை நான் பிரம்மத்தின் ஒரு துளி! என்பதாக அறிந்து எவ்விதச் சந்தேகமும் இன்றி ஏற்கிறான்.

முறையான குரு பரம்பரையின் வாயிலாக, வழிவழியாக இந்த உபதேசம் உலகத்தின் எங்காவது ஒரு மூலையில், ஏதாவது ஒரு விதத்தில் தொடர்ந்து நடைபெற்றுக்கொண்டுதான் இருக்கிறது. பரிணாம வளர்ச்சியில் முன்னேறத் துடிக்கும் ஒரு ஜீவனுக்கு அப்படிப்பட்ட குருவின் அயராத முயற்சியால் அறியாமை நீங்கி, ஞானம் கிடைக்கிறது. குரு தாம் பெற்ற ஆத்ம அனுபூதி என்னும் ஞான தீபத்தை மாணவனின் உள்ளத்தில் ஏற்றுகிறார். மாணவனின் உயிர்ச் சக்தி இதன்மூலம் ஒளியூட்டப்பட்டு, ஆத்ம ஜோதியாய் ஒளிர்கிறது.

இத்தகைய அற்புதமான பணியை, அயராமல், எவ்வித ஆரவார விளம்பரமுமின்றிக் கிட்டத்தட்ட பத்தொன்பது ஆண்டுகள் வரை ஆற்றியவர் தான் ஈழத்து வேதாந்தியான எமது குரு ஸ்வாமி பரமாத்மானந்த ஸரஸ்வதி அவர்கள். இவர் ஆதி சங்கரரின் அத்வைத பரம்பரையிலே வந்த ஸ்வாமி சின்மயானந்தரின் சீடர்களில் ஒருவர் என்பதே இவரது சிறப்பிற்கு ஒரு சான்று.

ஆத்ம சக்தி ஓங்க வேண்டும்” என்னும் இக்கட்டுரைத் தொடர் அவரால் எமக்கு உபதேசிக்கப்பட்ட ஆதிசங்கரரின் ‘ஆத்ம அனுபூதி’ என்ற கிரந்கத்தின் சாரமாகும். பிரம்ம விருப்பத்தால்,  இக்கட்டுரைத் தொடர், இந்த ஆகஸ்டு 16ஆந் திகதியன்று நிறைவடைதல் என்பது குருவின் ஆசீர்வாதத்தாலேயே என்பது நூற்றுக்கு நூறு உண்மை! ஏனெனில், இன்றுதான் ஸ்வாமியின் இரண்டாவது குருபூஜை தினம்!

இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன் அதாவது, 2017ஆம் ஆண்டு ஜூலை மாதம் குருபூர்ணிமாவைக் கொண்டாடிவிட்டு, எமது குரு, தமது சில மாணவர்களுடன் இலங்கை, இந்திய திருத்தல யாத்திரையை மேற்கொண்டார். தாம் பிறந்த புண்ணியத் தலமாம் இலங்கை நயினைத் தீவிற்குச் சென்று, ஸ்ரீ நாகபூஷணி அம்மனையும், இரட்டங்காலி முருகனையும், நல்லூர்க் குமரனையும், கொட்டாஞ்சேனை பொன்னம்பலவாணேசரையும் தரிசித்தார். இந்தியாவிலும், பலப்பல திருத்தலங்களுக்கும் சென்று கடைசியாக ரிஷிகேஷ் சென்று, அங்கிருந்து கேதார்நாத், பத்ரிநாத் யாத்திரையை மேற்கொண்டார்.
ஆதிசங்கரரின் அருட் சக்தி நிறைந்த கேதார்நாத் பயணத்தில் அதன் அடிவாரத்தில், எதிர்பாராத விதத்தில் அவர் தம் இறைப்பணி முடிந்ததென்பதை உணர்ந்தவராய், தாம் இதுவரை சுமந்திருந்த உடலைத் துறந்தார். ஆத்மஜோதி வடிவாய் கேதார்நாத் ஆதிசங்கரரின் சமாதியில் சென்று கலந்தார்.

அதன் பிறகு எமது குருவின் தூல சரீரம் சீடர்களால் ரிஷிகேஷ் ஸ்ரீ கார்த்திகேயா ஆசிரமத்திற்குக் கொண்டு வரப்பட்டு, சன்னியாச முறைப்படி, அபிஷேக ஆராதனைகள் செய்யப்பட்டு, ஊர்வலமாக எடுத்துச் சென்று, கங்கை நதியில் ஜல சமாதி செய்யப்பட்டது. எப்பேர்ப்பட்ட அற்புத வாழ்க்கை! எப்பேர்ப்பட்ட அற்புத முடிவு! எண்ணிப் பார்க்க வேண்டும்.

சென்ற ஆண்டு, குருநாதரின் அருளாசியால் குருபூர்ணிமாவையொட்டி, இங்குக் கனடாவில் முப்பெரும் விழா மிகச் சிறப்பாக நடைபெற்றது. அந்நிகழ்வில், வியாச பூஜை, எமது குருவின் முதலாவது குரு பூஜை, எமது குருவின் வரலாற்றை விபரிக்கும் “ஈழத்து வேதாந்தி – ஸ்வாமி பரமாத்மானந்த சரஸ்வதி” என்னும் நூல் வெளியீடு! என அவ்விழா மிக அழகாக நடைபெற்றது அனைவரும் அறிந்ததே!

அதன் தொடர்ச்சியாக, எமது குருவின் மாணவர்களில் நாங்கள் ஒருசிலர் ரிஷிகேஷத்திற்குச் சென்று, ஆகஸ்டு 16ஆந் திகதி 2018ம் ஆண்டு, ஸ்ரீ கார்த்திகேயா ஆஸ்ரமத்தில் சுமார் 200 சன்னியாசிகளுக்கு “சோடச பண்டாரா” எனப்படும் குருபூஜை + அன்னதான நிகழ்ச்சியை உணர்வுபூர்வமாகச் செய்து, குருவை வழிபாடு செய்து நிறைவடைந்தோம்.

ரிஷிகேஷத்தில் உள்ள இந்த ஆசிரமத்தின் பொறுப்பில்தான் எமது குரு கட்டிய பன்னிரண்டு ஜோதிர்லிங்கக் கோவிலும், குருவிற்கென ஒதுக்கப்பட்ட ஓர் அறையும் உள்ளது. ரிஷிகேஷ் செல்லும் வாய்ப்பைப் பெறும் அன்பர்கள் இந்த ஆசிரமத்திற்குச் சென்றால், எம் குருவை அவர்கள் எவ்வளவு கொண்டாடுகிறார்கள் என்பது விளங்கும். அவர்கள் ஆசிரமத்திலேயே தங்க வசதிகள் செய்து தருகிறார்கள். தமிழிலே உரையாடி, நமது தாயக உணவையும்; பெறுகின்ற வசதியும் அங்கு இருக்கிறது. மிக அருமையான எளிமையான ஆசிரமம்.

மறைவு என்பது இந்த உடலுக்குத்தான். எமது குரு, எங்களுடனேயே இருக்கிறார். தக்க தருணங்களில் எங்களுக்குத் தகுந்த ஒளி வழி காட்;டி வருகிறார். அவர் சொல்லித் தந்த ஞான ஒளிப் பாதையிலிருந்து விலகாமல், தொடர்ந்துசென்று, பற்றின்றி வாழ எமக்கு அருள்கின்றார். மாணவர்களாகிய நாங்களும் எந்தவித எதிர்பார்ப்புமின்றி, இறை உணர்விலேயே ஒன்றி வாழ்வதால், நடக்க வேண்டியவை தானாக நடக்கின்றன. நடக்காதவைகளைப் பற்றி, நாங்கள் யாரும் கவலைப்படுவதுமில்லை. இதுதானே ஆத்ம சக்தி ஓங்கிய நிலை! இந்த உண்மையை இக்கட்டுரைத் தொடரை வாசித்த பாக்கியசாலிகள் அனைவரும் உணரவேண்டும்! அதற்குத்தான் அடியேன் கட்டுரையின் ஆரம்பத்தில் எழுதியிருக்கின்ற பிரார்த்தனை! குருவின் மாணவர்கள் மற்றும் அவர்மீது நம்பிக்கையும், பக்தியும் கொண்டவர்கள் இந்தப் பிரார்த்தனையை எழுதிவைத்துக்கொண்டு தொடர்ந்து சொல்லிவந்தால் இறை ஆற்றல், குரு அருளுடன் இணைந்து உடன் வந்து அருளும்.

குறிப்பிடப்பட வேண்டிய மற்றொரு தகவல் என்னவென்றால், இலங்கைத் தமிழர்கள் தமது நாட்டில் பிறந்த புகழ்பூத்த ஞானிகளுள் ஒருவராக நயினைத்தீவு நல்கிய நல் முத்தான ஸ்வாமி பரமாத்மானந்த ஸரஸ்வதியை ஏற்க வேண்டும். சமகாலத்தவராக, நிறைகுறைகள் நிறைந்த தங்களில் ஒருவரான பழைய பரராஜசிங்கமாக அவரைப் பார்க்காமல், அவரில் நிகழ்ந்த ஆன்மீக அகமாற்றத்தைப் பார்க்கத் தெரிய வேண்டும். எத்தகைய உயரிய பரிணாம வளர்ச்சியின் உச்சிக்குச் சென்று, அந்த ஜீவன் கங்கை மாதாவின் மைந்தனாக, அவளது மடிபுகுந்து, மறைந்தது! என்னும் அற்புதத்தை உணர்ந்து பார்க்க வேண்டும். அவரது உபதேசத்தால் ஒளிபெற்ற எத்தனை உள்ளங்கள் ஆத்ம சக்தி ஓங்கிய நிலையில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றன என்பதை உன்னித் தெளிய வேண்டும். இதுவே எமது குருவின் இரண்டாவது குருபூஜை தினத்தன்று அடியேனின் பிரார்த்தனையாகும்.

குரு வாழ்க! வையம் வாழ்க! ஆத்மசக்தி ஓங்குக! ஓம் தத் ஸத்!

ஆத்ம சக்தி ஓங்க வேண்டும் – 19

(ஈழத்து வேதாந்தி ஸ்வாமி பரமாத்மானந்த சரஸ்வதியின் உபதேச அடிப்படையில்)

படைப்பின் நோக்கம், பிரம்ம விருப்பம்! என்ன? ஏதோ புதிர்போல் தோன்றுகிறதா? பரபரவென்று வாசிக்காமல், நிதானமாக வாசித்தால் புதிர்விளங்கும். எல்லாமாய்ப் பரந்து விரிந்து, இயங்கிக்கொண்டிருக்கின்ற ஒன்று, பிரம்மம் என்ற பெயரால் வேதங்களில் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கின்றது. அந்த அளவிடமுடியாத பேராற்றல் கொண்ட ஏதோ ஒன்று, தன்னுடைய விருப்பத்தால் தானே பிரபஞ்சமாகப் பேரண்டமாக வெளிப்பட்டு, ஈரேழு பதினான்கு உலகங்களையும் அதற்கப்பால் உள்ளவற்றையும் இடைவிடாமல் இயக்கிக்கொண்டிருக்கின்றது என வேதங்கள் அறுதியிட்டுக் கூறுகின்றன. விஞ்ஞானமும் இப்போது இந்த உண்மையை மெல்ல மெல்ல ஏற்றுக்கொண்டு வருகின்றது. அனைத்திற்கும் மேலான ஒரு சக்திதான் இந்தப் பிரபஞ்ச சுழற்சிக்குக் காரணம் என்பது புரிந்துகொள்ளப்பட்ட ஓர்உண்மையாகிவிட்டது.

இந்தப் பிரம்மம் என்னும் பேராற்றல் அசைவற்று இருந்துகொண்டு, பிரபஞ்சமாகவும் இயங்கிக்கொண்டிருக்கின்றது. இந்தப் பிரபஞ்சத்தின் ஒரு சிறு பகுதியே நாம் வசிக்கின்ற பூமி அல்லது இந்த உலகம். இவ்வுலகத்தில் இருக்கின்ற அனைத்தும் படைப்புக்கள் என்று அழைக்கப்படுபவை. படைப்புக்களை ஆராய்ந்த விஞ்ஞானம், பொருள்கள் அனைத்துமே கூட்டுக்கலவை என்றது. கனிமம், தனிமம், துகள், அணு, மூலம் என இதனை வகைப்படுத்தியது.

இதேவித அமைப்பில்தான் மனித உடல் தத்துவமும் அமைந்திருக்கிறது. மூலம் அல்லது பிரம்மம் அணு அளவில் கருவாக ஆணின் விதைப்பைக்குள் புகுந்து ஒளித் துகளாகப் பெண்ணின் கருப்பைக்குள் நுழைகிறது. அங்கு ஐம்பூதச் சேர்க்கையால் குழந்தையாகப் பருவுடலைப் பெறுகின்றது. அப்பரு உடலின்; உள்ளே சூட்சுமமாக மனம், புத்தி, சித்தம், அகங்காரம் எனப் பலப்பல உருப்பெறுகின்றன. இவற்றிற்குள் முன்ஜன்மக் கர்மப் பதிவும் ஒரு புள்ளியாக இடம்பெறுகின்றது.

ஒரு குழந்தை பிறக்கும்போது, அது பிரம்ம ஸ்வரூபமாக மட்டுமே இருக்கிறது. பிறந்த உடனேயே அதற்குப் புத்தி இயங்குவதில்லை. எண்ணங்கள் எழுவதில்லை. நான் என்பது அதற்குத் தெரியாது. அதாவது பிறந்த குழந்தைக்குத் தன்னைத் தெரியாது. ஆணா, பெண்ணா? என் பெயர்என்ன? என்பன போன்ற எதையும் அறியாத நிலை. ஐம்புலன்களும், அவற்றின் செயல்பாடுகளும் ஒரு குழந்தைக்குத் தெரியாது. உடல் உணர்வு அதற்கு இல்லை. பொருள்களையும் உறவுகளையும் குழந்தையால் அறிய முடியாது. உலகம் என்பது என்ன என்பதும் அதற்குத் தெரியாது. பிறந்த பின்பும் பிரம்ம நிலை. அதனால்தான் குழந்தையும் தெய்வமும் ஒன்று என்று சொல்கிறோம்.

காலப்போக்கில், ஒரு குழந்தையின் வளர்ச்சி அதனை விரிவடையச் செய்கிறது. இப்படி இந்தப் பிறப்பாகிய உடலுக்குள் மூலமாய் நின்று இயங்கும் பிரம்மம், புத்தியாக வெளிப்பட்டு வெளி விவகாரங்களை அறியத் துவங்குகிறது. தன்னை இந்த உடலாக அறிந்து நான் என்ற உணர்வில் செயல்படப் பழகுகின்றது. மனமென்னும் கருவி கர்மாவால் இயங்கத் துவங்கிவிடுகின்றது. எண்ணங்களால் விரிகின்ற மனம் ஆசைகளுக்கும் எண்ணங்களுக்கும் ஏற்ப ஐம்புலன்களின் வழியாக வெளிப்பட்டு உலகத்தில் பாய்கிறது.

மூலமாகிய பிரம்மமே ஆத்மசக்தியாக அகத்தில் இருந்துகொண்டு புத்தியாக, மனமாக, அகங்காரமாகப் புலன்களின் வழியாக உறவுகளோடும், பொருள்களோடும் தனது தொடர்புகளை வளர்த்துக்கொள்கிறது. இப்படி ஏற்படுத்திக்கொள்கின்ற தொடர்புகளால் ஏற்படுவது சுகம் என்று நினைத்துத் துன்பத்தையும், ஏக்கத்தையும், பொறுப்புகளையும் பரிசாகப் பெறுகின்றது. அறியாமை என்னும் ஈகோவினால் செயல்பட்டுக் கர்மாவை அதிகரித்துக் கொள்கிறது.

குழந்தைப் பருவம், வாலிபப் பருவம் என மூலத்தில் இருக்கும் ஆத்ம சக்தி, வெளிப்புறமாகப் புலன்களின் வழியே வெளிப்பட்டுப் பொருள்களையும், உறவுகளையும், தேவைகளையும் வளர்த்துக்கொள்கிறது. நான், எனது, என் சுகம் என அறியாமையுடன் செயல்படுகின்றது. போகப் போகப் பொருள்களும், உறவுகளும் துன்பத்தையும், இழப்பையும் தருகின்றன. சுமையாகவும், வெறுப்பாகவும் மாறிவிடுகின்றன.

முதுமை வந்து சூழ்கிறது. ஐம்புலன்களும் ஒவ்வொன்றாகச் செயல் இழக்கின்றன. ஆசை குறைகிறது. ஆன்ம விசாரம் தொடங்குகிறது. புலன்களும், மனமும் அடங்கி ஆன்ம சாதனையால் புத்திப் பிரகாசம் ஏற்படுகின்றது.

பரிணாம வளர்ச்சியில் முன்னேறிக் குருவை அடைந்து, உபதேசம் பெறத் துவங்கிய பின்புதான் வாழ்வின் உண்மைத் தன்மை என்னவென்று பிறவிக்கு விளங்குகின்றது. குரு, அந்த ஜீவனுக்குத் தான் யார்? தனது மூலம் எது? உலகம் என்பது என்ன? பொருள்களின் உண்மைத் தன்மை யாது? போன்ற அனைத்தையும் விளக்குகின்றார்.

ஆத்மத் தேடலில் முழுமையாகத் தன்னை ஈடுபடுத்திக்கொண்ட ஜீவனுக்கு இதுவரை தான் அறியாதிருந்த பல விஷயங்கள் நன்றாக விளங்குகின்றன. இது புரிந்தவுடன் இதுவரை கண், காது, மூக்கு, நாக்கு, உடல் என்னும் ஐம்புலன்களையும் வெளி விவகாரங்களில் ஈடுபடுத்தி வந்த பழக்கத்தைத் தடுத்து நிறுத்துகிறான். உலக இன்பங்களில் தங்கியிருந்த ஐம்புலன்களை விலக்கி, உள்புறமாகக் கவனத்தைத் திருப்புகிறான். கட்டுப்பாடின்றித் திரிந்த மனதைப் பக்தியிலும், மந்திரப் பயிற்சிகளிலும் ஈடுபடுத்தி அடக்குகின்றான். குருவின் உபதேசம் இதற்கு உதவுகின்றது.

குருவின் அயராத அரும் முயற்சியால், அவரது வழிகாட்டுதலால் ஆத்ம சாதனைகளில் தானாகவே மனம் அடங்கி ஈடுபடுகின்றது. இந்த உடலே நான்; என்ற முனைப்பில் செயல்பட்ட அகங்காரத்தை, ‘நான் பிரம்மம்’ என்ற உணர்விற்குள் செலுத்தப் பழகுகிறான். இப் பயிற்சியினால் புத்திக்குத் தெளிவு உண்டாகிறது. இதுவரை அதுவா, இதுவா என்று வக்கிரமாகக் கர்மாவால் இயங்கிவந்த புத்தி இப்போது உலக விவகாரங்களைப் பற்றி ஆராய்ந்துகொண்டிருக்காமல் நிலையான பிரம்ம ஒளியில் பிரகாசிக்கின்றது. இதற்குத் தனிமையும், தியானமும் உதவுகின்றன.

தன்னை யாரென்று அறியாத நிலையில் ‘உடலே நான்’ என நினைத்து வெளிப்பட்டுப் பட்டமென்றும், பதவியென்றும், புகழென்றும், குடும்பமென்றும், பணமென்றும் ஓடித் திரிந்த பிரம்ம சக்தி, தான் பட்ட கஷ்ட நஷ்டங்களால் அல்லது பூர்வஜன்ம மிதமிஞ்சிய புண்ணிய பலத்தினால் தனக்குள் தானாகத் தன்னை அறிந்து, படிப்படியாக அடங்குகிறது. இவ்வாறு வெளிப்பட்டுத் திரிந்த உயிராற்றலை உட்புறமாகச் சுருக்கி, இருந்த இடத்திலேயே, அதாவது மூலத்திலேயே நிலைபெறச் செய்தலே ஆத்ம அனுபூதி ஆகும்.

இந்த ஆத்ம அனுபூதி என்ற உண்மையான தன்னில் தான் அடங்கியிருக்கின்ற நிலையை இந்தப் பிறவி அடைவதற்கு, முதலில் உலக சுகங்கள் என்னும் பற்றுக்களிலிருந்து மனத்தளவில் விடுபடவேண்டும். ஐம்புலன்களைப் புறத்திலிருந்து அகத்திற்குத் திருப்பி ஆன்ம சாதனையில் ஈடுபடச் செய்ய வேண்டும். மனத்தில் எண்ணங்களே இல்லாமற் செய்ய தியானம் பழக வேண்டும். உடலை அடக்க யோகா; மனதை அடக்க மந்திரம்; புத்தியைப் பிரகாசிக்கச் செய்யத் தியானம்! இப்படி முழு முயற்சியுடன் இந்தப் பாதை வழியே குருவின் வழிகாட்டுதலுடன் சென்றால் புத்தி, ஆத்மாவைத் ‘தான்’ என அறிந்துகொண்டு அதாவது உண்மையான நான் என்பது இந்த உடலோ பிராணனோ, மனமோ, புத்தியோ கிடையாது. இவை எல்லாவற்றையும் இயக்குகின்ற உயிர்ச்சக்தி என்னும் ஆத்மாவே நான் என்னும் உண்மை தெளிவாகப் புலப்படும்.

உலக இன்பங்களைத் தேடி ஓடிய உயிர்ச் சக்தி அங்கு இனிச் செலவழியாது; மாறாக சேமிக்கப்படும். அதனால் ஆத்ம பிரகாசம் ஏற்படும். இந்த நிலையில் ஆத்ம சக்தி நமக்குள் ஓங்கும். பிறகு மூலம் மட்டுமே இருக்கும். அந்த ஜீவன் இனிப் பிரம்மம். அதற்கு இனி பேதம் இல்லை. எல்லாமே பிரம்மம். பிரம்மம் மட்டுமே! புறம்பாக வேறொன்றுமே இருக்காது. அமைதி; ஆனந்தம்; நிறைவு; நிலைகுலையாத நிம்மதி! அவ்வளவுதான்! ஆத்ம அனுபூதி என்பது இதுவே!

அணுவிற்குள் அணுவாய் இருப்பதும், அப்பாலுக்கு அப்பாலாய், விரிந்து, பிரம்மாண்ட ஸ்வரூபமாகக் காட்சி தருவதும் ஒன்றேயாம். அதுவே பிரம்மம். பிரபஞ்சமாக இருப்பது நானாகவும் இருக்கிறது. சூட்சுமம் விளங்குகின்றதா? ஏதோ ஒரு பேராற்றல் தன் விருப்பத்தால் விரிந்தது. எல்லாம் தானே ஆனது. நான் என்பதும் அதுவே. உயிர்இருக்கும்வரை தான் எந்தப் படைப்பும் ஓடும்; ஆடும்; மூச்சுவிடும்; சண்டை போடும்; சாதிக்கும். உள்ளே இருக்கின்ற அந்த ஆற்றல் தன் பிடிப்பை விட்டுவிட்டால் சடப் பொருளின் இயக்கம் நின்றுவிடும். கட்டையாகக் கீழே சாயும். அது யானையாய் இருந்தால் என்ன? நானாக இருந்தால் என்ன? இந்த உண்மை நமக்குப் புரிந்துவிட்டால் நமக்குள் ஏது பிரிவினை? எதற்குப் போராட்டம்?

இந்த நிலை இளம் பருவத்திலேயே ஞானத்தால் ஏற்பட்டுவிடுமானால் அதன் பிறகு கர்மாவால் வாழ்க்கை போய்க்கொண்டிருக்கும். ஆனால் வாழ்க்கையின் உண்மைத் தன்மை புரிந்த நிலையில் பற்றின்றித் தாமரை இலைத் தண்ணீர்போல இருந்துகொண்டு அனைத்தையும் ஆனந்தமாக அனுபவிக்கலாம். சமுதாயமும் இப்படிப்பட்டவர்களால் நன்மை அடையும்.

ஆத்ம சக்தி ஓங்க வேண்டும்-18

(ஈழத்து வேதாந்தி ஸ்வாமி பரமாத்மானந்த சரஸ்வதியின் உபதேச அடிப்படையில்)

கடந்த மூன்று வாரங்களாக, வியாச பூர்ணிமாவின் சிறப்பு, வியாசரைப் பற்றிய அரிய பல தகவல்கள், குருவின் சிறப்பு போன்ற பல விஷயங்களைக் கட்டுரைகளாகத் தொடர்ந்து பகிர்ந்துகொண்டோம்.

‘சனாதன தர்மநெறி’ என்னும் மிகச் சிறந்த வாழ்க்கை முறையே இந்துமதம் எனப்படுவது. இது, ரிஷிகளால் உருவாக்கப்பட்டு, குரு பரம்பரையால் வளர்க்கப்படுகின்ற உன்னத கோட்பாடுகளைக் கொண்டது. இந்துமதத்தில் சொல்லப்பட்டிருக்கும் வேத உண்மைகள்தாம் பிறகு தோன்றிய அனைத்து மதங்களின் ஸ்தாபகர்களால் அவர்களது பரிணாம வளர்ச்சிக்கேற்ப எடுத்துரைக்கப்பட்டன. மதம் எதுவென்றாலும் அவற்றின் அடிப்படைக் கொள்கைகள் ஒன்றேயாக இருப்பதை உற்றுக் கவனித்தால் தெரிய வரும். இப்படிப்பட்ட மத வேறுபாடுகளை உருவாக்கிக் கலைப்பதும் பிரம்ம விருப்பமேயாகும்.

அவ்வகையிலே, ஆதிசங்கரர் அருளிய ஆத்ம அனுபூதியென்னும் அரிய படைப்பே இங்கு, “ஆத்ம சக்தி ஓங்க வேண்டும்” என்ற தலைப்பிலே, கட்டுரைகளாக வெளிப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது. எமது குரு ஸ்வாமி பரமாத்மானந்த சரஸ்வதி எமக்கு உபதேசித்தவற்றை அடிப்படையாக வைத்தே இவற்றை எழுதிக்கொண்டிருக்கிறேன். குரு அருள் இன்றிப் பிறவிக் கடல் நீந்திக் கரைசேர முடியாது. குரு வாழ்க!

“நான் குறையுள்ளவன்! எனக்கு நிம்மதியே இல்லை! நான் பாவி!” என்றுதான் ஒருவன் தன்னைப்பற்றி நினைக்கிறான். ஆனால், குருவோ, “நீ பூரணமானவன்! உனக்குக் குறை என்பதே இல்லை; உனக்குள் இருக்கின்ற உண்மையான உன்னை நீ உணராததால், உன்னை நீ அறியாததால்தான் இப்படி அவதிப்படுகிறாய்! என்று கூறுகின்றார். “உன்னை நீ அறிவாயாகில், உனக்கொரு கேடுமில்லை!” என்ற ஞானச் சொற்றொடர் ஞாபகம் வருகிறதா?

உங்களுக்கு ஒன்று தெரியுமா? குருவின் உபதேசத்தின் வாயிலாகத்தான் நமக்கு ஞானம் ஏற்படுகின்றது என எல்லோரும் நினைக்கின்றனர். ஆனால் உண்மை அதுவல்ல. குரு, சப்தப் பிரமாணம் – அதாவது தமது உபதேசத்தால் உங்களின் உள்ளே ஏற்கனவே இருக்கின்ற ஞானத்தை உங்களுக்கு உணர்த்துகின்றார்; அவ்வளவுதான்!

நீ ஏற்கனவே பூரணமானவன்; இதை நீ அறியாமல் இருக்கின்றாய்! இந்த உண்மையைத்தான் குரு திரும்பத் திரும்ப, வேத உண்மைகளின், சாத்திரங்களின் துணை கொண்டு சீடனுக்கு எடுத்துரைக்கின்றார். குருவின் குரலும், நமது செவியும் இந்த உண்மையை அறிவதற்குக் கருவிகளாக உதவுகின்றன.

மொழி என்பது என்ன? ஒலி அலைகள்தான் சொற்களாக உருவெடுக்கின்றன. அந்தச் சொற்களின் கூட்டம் ஒன்றுசேர்ந்து சொற்றொடர்களாகி நமது செவிகளின் மூலம் நமக்குள் புகுகின்றன. அந்தச் சொற்கள் குருவின் வாயிலாக நாம் முன்பே அடைந்திருக்கின்ற, அப்;படி நமக்குள் இருப்பதை உணரப்படாமல் இருக்கின்ற அந்த ஞானத்தை உயிர்ப்பிக்கின்றன. மாயையாகிய திரையை விலக்கி, ஞான நெருப்பை நமக்கு உணர்த்துகின்றன. இதுதான் ஓர் உத்தம குருவின் பணி.

நமக்குள் புதைந்திருக்கும் ஞானத்தைக் குரு தன் சொற்களின் மூலம் வெளிப்படச் செய்கிறார். எனவேதான் கடந்துபோன பிறவிகளில் ஞான உணர்வைச் சேமிக்காதவர்களால் இத்தகைய உபதேசத்தைக் கேட்க முடிவதில்லை. ஆன்மீக முயற்சிகளில் அப்படிப்பட்டவர்களுக்கு ஆர்வம் எழுவதில்லை. ஏன்? அவர்களின் உள்ளம் விழிப்படையவில்லை. எனக்கு ஏன் இப்படியெல்லாம் ஏற்படுகிறது? வாழ்க்கையின் தராதரங்களுக்கு என்ன காரணம்? போன்ற தேடல் தொடர்பான வினாக்கள் எழாத வரை அப்படிப்பட்டடவர்களால் இந்தப் பாதைக்குத் திரும்ப இயலாது.

ஆன்மீக சாதகர்களுக்கு இந்தத் தேடல் பல பிறவிகளாகத் துவங்கப்பட்டு, சேமிக்கப்பட்ட நிலையில் உள்ளே இருக்கிறது; ஆனால் இதனை யாரும் வாழ்க்கையின் ஆரம்ப நிலையில் உணர்வதில்லை. நமது வாழ்க்கையில் ஏற்படும் அடுத்தடுத்த சம்பவங்கள் மூலம் அதை அடைய வேண்டுமென்ற தவிப்பு நமக்குள் ஏற்படுகின்றது. ஒன்றும் புரியாத நிலையில் நாம் பக்தி என்ற உணர்வின் மூலம் இறை சக்தியிடம் தவிப்புடன் சரணாகதி அடைகின்ற போது, அந்தப் பிரம்மம் தானே குருவாகித் தன்னை உணர்த்துகிறது. “உனக்குள் இருந்து உன்னை இயக்குவது நானே” என்னும் சத்தியத்தை அந்த சர்வ ஆற்றல் ஒரு குருவின் வடிவத்தில் வெளிப்பட்டு, நமக்கு மெதுமெதுவாக எடுத்துரைக்கின்றது.

“நான் என்று நீ எதையெல்லாம் நினைத்துக்கொண்டிருக்கிறாயோ, அவையெல்லாம் நீயல்ல; உனதென்று நீ சொந்தம் கொண்டாடும் எதுவுமே உன்னுடையதல்ல; இங்கு எல்லாமே நான்தான்! ஒன்றேயான யான் அனைத்துமாகி இருக்கின்றேன்!” இதுவே தன்னை அறிதலாகிய ஆத்ம வித்தையின் மூல பாடம். இதைத்தானே நாம் அறிந்த அனைத்து ஞானிகளும் ஒரே குரலில் திரும்பத் திரும்பச் சொல்லிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்? வாசிப்பதைச் சற்றே நிறுத்திச் சிறிது சிந்தித்துப் பாருங்கள்.

இப்படி குரு, நீ உடலல்ல; பிராணனல்ல; மனமல்ல; புத்தியல்ல; உயிரல்ல; அதுவல்ல.. இதுவல்ல… என்று இல்லை (நேதி) மார்க்கத்தின் மூலம் உங்களுக்கு நீ யார்? அல்லது நான் யார்? என்ற உண்மையைச் சுட்டிக் காட்டுகின்றார். அந்த உண்மையைச் சென்றடையத் தியானத்தைச் சிறந்த வழியாகப் பயிலச் சொல்கின்றார். அவரவர் முயற்சிகளின் தன்மைக்கேற்ப அவரவருக்குப் பலன் கிட்டுகின்றது.

இது ஆன்மீகப் பாதை. இதை அடைவதற்கு நாம் தவம் செய்திருக்க வேண்டும். நமது பூர்வ ஜன்மப் பாவ புண்ணியங்களின் பலனாகத்தான் நமக்கு மனிதப் பிறவி வாய்த்தது. அப்படி இப்பிறவி வாய்த்தும் வாழ்வின் சகல சௌபாக்கியங்களுடனும் வாழ்வதென்பது ஒருசிலருக்குத்தான் வாய்க்கிறது. ஆனால், எப்படிப்பட்ட பெரும் பாக்கியசாலி என்றாலும் அவர்களுக்கும் ஏதாவது பெரிய குறை, கொடிய துன்பம் இருக்கத்தான் செய்கிறது. பெரும்பாலோhர் தாங்க இயலாத துன்பங்களிலேயே ஒன்று மாற்றி ஒன்று என்று உழன்றுகொண்டிருப்பார்கள். இதற்கெல்லாம் என்ன காரணம்? இப்படிப்பட்டவர்களால் ஆன்மீகப் பாதைக்கு மாற முடியுமா?

எமது குரு சொல்வார்: “நீங்களெல்லாம் பாக்கியசாலிகள்! நீங்கள் முற்பிறவிகளில் செய்த மிதமிஞ்சிய புண்ணியம்தான் இறையருளாக மாறி உங்களையெல்லாம் இங்கே கொண்டுவந்து சேர்த்திருக்கிறது. இப்படி வந்து சேர்ந்தது தற்செயலான ஒன்றல்ல. இறைவனின் விருப்பத்தால் நிகழ்வது. இதைப் புரிந்துகொண்டு, அகமுகமாகத் திரும்பி, உங்களை நீங்களே அடைவதென்பது உங்கள் சுய முயற்சியாலேயே நிகழும். சுட்டிக்காட்டுவதே குருவின் வேலை. அடைய முழு முயற்சி செய்வது உங்கள் வேலை. முழுமை அடைதல் என்னும் ஆத்ம அனுபூதி நிலையை அருள்வது இறைவனின் கருணை” என்று.

ஆன்மீக சாதகர்களாகிய நீங்கள் இன்னும் உங்களை ஆண் என்றும், பெண் என்றும் எண்ணிக்கொண்டு, மயங்குகிறீர்கள். ‘ஆத்மா நான்’ என்று அறிந்த பின் அங்கு பேதம் இல்லை. பேதம் இனி இருக்கக் கூடாது. “நான் பெண்; இதை நான் எப்படிச் செய்வேன்?” என்று தயங்குவது, சுதந்திரமாகச் செயல்படாமல் பயப்படுவது என்பதெல்லாம் ஆன்மீகப் போக்கில், இனி இருக்கக் கூடாது. இதைச் சரியாகப் புரிந்துகொள்ளுங்கள். அதேபோல், ஆண்களும் இந்த பேத மனப்பான்மையை விட்டுவிட வேண்டும். ஆண், பெண் போன்ற அறியாமை இனி இருக்கக் கூடாது. எல்லாமே ஆத்மா; ஆணென்றும் பெண்ணென்றும் வேஷம் போட்டுக்கொண்டிருக்கிறது; அவ்வளவுதான்! வேடம் எதுவாக இருந்தாலும், தன் சுதந்திரத்தை இழக்காமல், பிறருக்காக யோசிக்காமல் சரி, பிழை பார்த்துச் செயல்பட வேண்டும்.

எவராயிருந்தாலும், மனச் சமநிலை இழக்காமல் எல்லா இடங்களிலும் செயல்பட வேண்டும். வேலை செய்யுமிடங்களிலும், தான் ஆத்மா; போன பிறவியில் எனக்கு ஏற்பட்ட ஆசைகளின் – விருப்பங்களின் விளைவாகவே எனக்கு இந்த வேலை அமைந்திருக்கிறது. இதை முழு விருப்பத்துடன் ஏற்று, விளையாட்டாகச் செய்து முடிப்பதன் மூலம் நான் அமைதியுடன் இருப்பேன்; எந்தச் சூழ்நிலையிலும், எதற்காகவும் என் அமைதியை நான் இழக்க மாட்டேன்! நமக்கு எதிராக ஏதேனும் நிகழ்ந்தாலும் என் கர்மாவால் இது நடக்கிறது; இதை நான் ஏற்று அமைதியுடன் செயல்படுவேன் என்ற உணர்வுடன் செயல்புரிய வேண்டும். இந்த உணர்வு ஏற்பட்டுவிட்டால், பிறகு வேலைச் சூழலில் எது நடந்தாலும் அது நம்மைப் பாதிக்காது.

இப்படித் தொடர்ந்து அகமுக உணர்வில் தோய்ந்து இறை உணர்வுடன் ஒன்றி, விருப்பு வெறுப்பு இல்லாமல் உலக விவகாரங்களில் பட்டும் படாமல் ஈடுபட்டு வாழ முயற்சி செய்தால், இறையருளால் நிச்சயம் நமது ஆத்ம சக்தி ஓங்கும்!